مهرالبرز
ماه رمضان ماه توبه و انابه
این «شهر التّوبة و الانابه» است؛ ماه توبه است، ماه انابه است. توبه یعنی بازگشت از یک راه غلط، از یک کار غلط، از یک فکر غلط. انابه یعنی رجوع الی اللَّه، بازگشت به سمت خدا. این توبه و انابه، به طور طبیعی یک معنائی را در خودش مندرج دارد. وقتی می گوئیم از راه خطا برگردیم، معنایش این است که نقطه ی خطا را، راه خطا را شناسائی کنیم؛ این خیلی مهم است. ما همین طور که داریم حرکت میکنیم، غالباً اینجور هستیم که از کار خودمان، از خطای خودمان، از تقصیری که میکنیم، غفلت می کنیم؛ توجه نمی کنیم به اشکالی که در کار خودمان وجود دارد.
چگونه برای ورود به رمضان آماده شویم؟
هوشیار باش! که شاید این ماه شعبان آخرین شعبان عمر تو باشد، شاید این رمضان آخرین رمضان عمر تو باشد. چه کسی میداند چه پیش خواهد آمد؟ زندگی ما به گونهای است که نسبت به هیچ یک از عوامل متزلزل کننده و بر هم زننده زندگی اختیار و کنترلی نداریم و هر لحظه ممکن است در معرض مرگ قرار بگیریم.
ماه شعبان و اتصال به ماه رمضان
مناجات و دعا سیره عملی اهل بیت علیهم السلام و بزرگان بوده است. از جمله مناجات ها مناجات معروف شعبانیه است. آخرین جمعه ماه شعبان در روایتى آمده که حضرت رضا(ع) در آخرین جمعه از ماه شعبان به اباصلت فرمود: بیشتر شعبان گذشت و این آخرین جمعه آن است، در این باقیمانده ماه تقصیرهاى گذشته ات را تدارک کن و بر آنچه به کارت میآید همّت کن، در دعا و استغفار و تلاوت قرآن بسیار بکوش و از گناهان خویش به سوى خدا توبه کن تا ماه رمضان فرا میرسد بر خدا مخلص باشى.
آموزه های صلوات شعبانیه
فراگیری معارف موجود در دعاهای رسیده از پیشوایان بزرگ اسلام و عمل به آنان و ترویج آنان در جامعه اسلامی از رسالت های خطیر روحانیان فرهیخته است. از این رو به مناسبت ماه شعبان معظم بر آن شدیم با قلّت بضاعت، صلوات شعبانیه را که از دعاهای معروف این ماه است مطالعه و بازخوانی کرده و ره توشه یی برای ارتقای معنوی خود از آن برداریم. صلوات شعبانیه که امام علی بن الحسین زین العابدین(ع) آن را اِنشا کرده است و مستحب است در ماه شعبان هنگام ظهر و نیمه شب خوانده شود، حاوی معارف و تعالیم متعالی در زمینه شناخت پیامبر و اهل بیت است. در این مقاله در چهار بخش اهمّ آموزه های آن را تقدیم می کنیم: اهمیت صلوات، ویژگی های خاندان وحی، جایگاه ماه شعبان در سیره نبوی، نیاز خواهی ها.
صلوات شعبانیه و دعای ویژه ملائکه برای روزه داران ماه شعبان
قطره ای از دعای انیس صلوات شعبانیه را با هم مرور می کنیم و بهانه ای باشد برای کسانی که ماه رجب الاصب را با خیر و برکت توام با معنویت و روزه داری پشت سر گذرانده اند و در آخرین روز رجب نیز وداع جانانه ای نموده و هم اینک در آستان ماه شعبان قرار گرفته اند.
مادر نیایشها
دفتر گشوده تاریخ همواره مزین به زرینه ترین برگهای بهشتی است؛ انسانهای وارسته ای که بر بلندای اندیشه آنها حقیقتهای هستی رویش می یابد و سعادت و کمال در ماهتاب نگاه آنها می درخشد. انسانهایی که در دامان خویش تاریخ را پرورش دادند و در گوش نسلهای فردا زمزمه توحید را نجوا کردند و لالایی آنها «لا اِله الاّ اللّه » بود.
تمرین خوب خواستن
بهره ای اندک از مناجات شعبانیه رهروان فضیلت، تمرین خوب خواستن و خوب زیستن را در ماه های دعا و عبادت، یعنی ماه رجب و شعبان به انجام می رسانند و روش خوب خواستن را می آزمایند. آنان بلندهمتی را که شایسته مؤمنان است و آن را از معصومین((ع)) آموخته اند، از نظر دور نمی دارند؛ در طلب خوبی های دنیا و آخرت در این ما ه ها بر می آیند و در طلب داشتن فرزندان صالح، دوستان با ایمان، معلمان شایسته، رزق حلال و....
شعبان، ماه دعا، مناجات و توبه
ائمه هدی؛ دعاهای آنها، همان مسائلی را که کتاب خدا دارد، دعاهای آنها هم دارد؛ با یک زبان دیگر، قرآن یک زبان دارد؛ یک نحو صحبت می کند و همه مطالب را دارد؛ منتها بسیاری اش در رمز است که ما نمی توانیم بفهمیم و ادعیه ائمه – علیهم السلام – یک وضع دیگری دارد و به تعبیر شیخ عارف و استاد ما، ادعیه، کتاب صاعد است؛ «قرآن صاعد»، تعبیر می فرمود؛ به این که قرآن، کتاب نازل است که از آن جا نزول کرده است و ادعیه ائمه، کتاب صاعد است؛ همان قرآن است رو به بالا می رود.... کسی بخواهد بفهمد که مقامات ائمه چی است، باید رجوع کند به آثار آنها. آثار آنها، ادعیه آنهاست... و خطابه هایی که می خواندند؛ مثل مناجات شعبانیه، مثل نهج البلاغه، مثل دعای یوم العرفه و اینهایی که انسان نمی داند که چه باید بگوید درباره آنها.1
.jpg-resized.280-250.jpg)
شعبان دهلیز ماه رمضان
ماه شعبان از ایام الله بندگان و مومنان حقیقت جو است. شعبان تنها ماهی است كه در آن، شهادت هیچ یك از ائمه معصوم واقع نشده است. ماه سرور اهلبیت علیهم السلام و عاشقان است.
اکسیر حیات
دعاء شستشوی دل در چشمه یقین است و «نیایش»، عطرآگین ساختن جان به بوی خوش یاد حق و اما نماز، هم «دعا» ست و هم «ذکر خدا».