صدای بال فرشتگان

دلت گرفته؛ دوست داری بغضت را بشکنی، اشک را میهمان تنهایی ات کنی و با سکوت هم آواز شوی. آن قدر با سکوت بخوانی تا فریاد ثانیه ها افکارت را متلاشی کند و بغضی دیگر در انتهای گلویت شکسته شود. آن قدر با سکوت بخوانی تا شمع وجودت آب شود و این آب زلال، گونه هایت را سیراب کند.