مهمان نواز، بهشتی می شود

برچسپ ها: مهمان ، عید ، بهشتی ، بازدید ، دید ، نواز

Print Friendly and PDF

عید نوروز جشنی به بهانه تغییر و تحوّل طبیعت است. جشنی که با دعای زیبای "حَوِّلْ حالَنا اِلی اَحْسَنِ الْحال" آمیخته شده و باید نقطه عطفی برای یک زندگی زیباتر و حالی خوش تر باشد. شاید چند وقتی باشد که مهمانی های ما تعطیل شده، شاید از هم خبر نمی گیریم؛ شاید چند وقتی هست دنبال بهانه ای برای سخاوت، بخشش و دور ریختن کینه ها هستیم؛ عید نوروز با آمدن خود بهترین و زیباترین راهکارها را در اختیار ما قرار داده، نوروز را دریابیم که می تواند خیلی از کارهای نیک را برای ما به ارمغان آورد و آن را در زندگی ما همیشگی سازد.

 

نوروز، عید، مهمان، مهمان نواز

لطفاً ادامه دار باشد

مهمانی را نمی توان از عید نوروز جدا کرد. سالهاستدید و یاز دید رسم جدا نشدنی نوروزی ماست. چه بسا باشند خانواده هایی که این دید و بازدیدهایشان تنها در ایام نوروز رقم می خورد و می رود تا سال دیگر. باید قبول کنیم که بخش زیادی از شادی های نوروزی برخاسته از دورهمی های آن روزهاست. آیا نمی توان این دورهمی ها را گسترش داد؟ آیا نمی تواند برنامه هفتگی ما باشد؟

در منشور اخلاق علوی، مهمانی دادن و دعوت از مهمان منحصر در چند روز محدود نیست و کاری همیشگی به حساب می آید. روزی حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) غمگین، ناراحت و افسرده بودند؛ علت اندوهش را پرسیدند و حضرت پاسخ دادند: «لِسَبْعٍ‏ أَتَتْ‏ لَمْ‏ یَضِفْ‏ إِلَیْنَا ضَیْف‏؛ چون هفت روز بر ما گذشته و مهمانى بر ما وارد نشده است.» (مناقب آل أبی طالب، ج2، ص73)

امام علی (علیه السلام) بخشیدن را برابر با تمام خوبی ها دانسته و فرمودند: «مَنْ‏ عَفَى‏ عَنِ‏ الْجَرَائِمِ فَقَدْ أَخَذَ بِجَوَامِعِ الْفَضْل؛ هرکس از جرم ها بگذرد همانا تمام نیکی ها را بجا آورده است.» (تصنیف غرر الحكم، ص245)‏ یا فرمودند: «مَنْ أَحْسَنَ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَیْهِ فَقَدْ أَخَذَ بِجَوَامِعِ‏ الْفَضْل‏؛ هرکس از کسی که به او بدی کرده، نیکی کند همانا تمام نیکی ‎ها را بجا آورده است.»

این حدیث به خوبی گویای جایگاه مهمان نوازی در سیره امام علی(علیه السلام) است. حضرت در حدیثی مهمان نواز را صاحب مقامی ویژه معرفی کرده که نوری از قبرش به آسمان بلند است. نوری که آسمانیان گمان می کنند صاحب قبر، پیامبری الهی است و در جواب آنها گفته می شود: «هَذَا مُؤْمِنٌ یُحِبُ‏ الضَّیْفَ‏ وَ یُكْرِمُ‏ الضَّیْفَ‏ وَ لَا سَبِیلَ لَهُ إِلَّا أَنْ یَدْخُلَ الْجَنَّة؛ این مؤمنی است که مهمانی دادن را دوست دارد، مهمان را اکرام می کند و هیچ راهی ندارد مگر آنکه وارد بهشت شود.» (بحارالانوار، ج72، ص461)

اگر مهمانی دادن را اخلاقی بزرگوارانه بدانیم، اهمیت آن را درک کنیم و نقش آن را در سعادت خود بیابیم؛ حاضر نمی شویم آن را به ایام عید محدود کنیم.

هدیه دهیم، انفاق کنیم

نوروز هنگام  عیدی ها و عیدی گرفتن هاست. فکر انتخاب عیدی مناسب، مدتها قبل از عید به سراغ آدم می آید. حتی می توان گفت که یک وظیفه هم شده؛ عیدی به همسر، فرزند و نوه، عیدی فرزندان به پدر و مادر، عیدی برادر به خواهر، عیدی دوستان به همدیگر و... امّا در این میان هستند افرادی که ما با آنها، یا آنها با ما، قطع رابطه کرده اند. موضوع هر اندازه کوچک یا بزرگ فرقی نمی کند؛ آنچه مهم است این است که هر وقت مشکلات یا کینه های گذشته را یادآور می شویم؛ حالمان بد می شود. چرا به آنها عیدی ندهیم؟ باید به آنان بهترین عیدی ها و هدیه ها را داد تا حال خودمان و حال ارتباطات خانوادگی ما خوب شود. امام علی (علیه السلام)  بخشیدن را برابر با تمام خوبی ها دانسته و فرمودند: «مَنْ‏ عَفَى‏ عَنِ‏ الْجَرَائِمِ فَقَدْ أَخَذَ بِجَوَامِعِ الْفَضْل؛ هرکس از جرم ها بگذرد همانا تمام نیکی ها را بجا آورده است.» (تصنیف غرر الحكم، ص245)‏ یا فرمودند: «مَنْ أَحْسَنَ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَیْهِ فَقَدْ أَخَذَ بِجَوَامِعِ‏ الْفَضْل‏؛ هرکس از کسی که به او بدی کرده، نیکی کند همانا تمام نیکی ‎ها را بجا آورده است.» (همان، ص388)

با سخاوت خوبتر شویم

باز می توانیم حال خود را خوب تر کنیم. همین نزدیکی ها هستند کسانی که زیبایی عید را هرچند اندک، نمی توانند درک کنند. از لباسی زیبا محروم اند، کسی را ندارند به آنها عید را تبریک بگوید. درست است که از خویشان ما نیستند؛ ولی ما نسبت به آنها هم مسئولیم. اگر از خویشاوندان ما بودند؛ می توانستیم بایک جعبه شیرینی و چند دست لباس کادو شده به دیدار آنها برویم و جشن عید را با آنها به اشتراک بگذاریم.

حال که نسبتی با ما ندارند؛ می توانیم به مؤسسات خیریه اعتماد کنیم. در جشن نیکوکاری شرکت کنیم. اگر اوضاع مالی ما آنقدر خوب نیست که اجناس نو، هدیه دهیم؛ می توانیم لباس های زیبا و سالم گذشته خودمان را ببخشیم. می توانیم هرچند اندک، لبخند را بر لبان آنها هم بنشانیم. انفاق دغدغه اصحاب رسول خدا(صلی الله و علیه وآله) بوده و از اینکه چه چیزی را انفاق کنند؛ می پرسیدند و قرآن اینگونه حکایت کرده: «وَ یَسْئَلُونَكَ مَا ذَا یُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْو(بقره، آیه219) و از تو می پرسند چه چیزی را انفاق کنیم؟ بگو: مازاد نیاز خود را»

اگر اوضاع مالی ما آنقدر خوب نیست که اجناس نو، هدیه دهیم؛ می توانیم لباس های زیبا و سالم گذشته خودمان را ببخشیم. می توانیم هرچند اندک، لبخند را بر لبان آنها هم بنشانیم. انفاق دغدغه اصحاب رسول خدا(صلی الله و علیه وآله) بوده و از اینکه چه چیزی را انفاق کنند؛ می پرسیدند و قرآن اینگونه حکایت کرده: «وَ یَسْئَلُونَكَ مَا ذَا یُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْو(بقره، آیه219) و از تو می پرسند چه چیزی را انفاق کنیم؟ بگو: مازاد نیاز خود را»

 

سخاوت و بخشندگی سبب بهشتی شدن دنیا و آخرت ماست؛ همچنانکه امام رضا (علیه السلام) فرمودند: «السَّخِیُ‏ قَرِیبٌ‏ مِنَ‏ اللَّهِ‏ قَرِیبٌ مِنَ الْجَنَّةِ قَرِیبٌ مِنَ النَّاسِ بَعِیدٌ مِنَ النَّارِ؛ سخاوتمند به خدا، بهشتی و به مردم نزدیک است و از جهنم دور است.» و فرمودند: «السَّخَاءُ شَجَرَةٌ فِی الْجَنَّةِ أَغْصَانُهَا فِی الدُّنْیَا مَنْ تَعَلَّقَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا دَخَلَ الْجَنَّة؛ سخاوت درختی در بهشت است که شاخه ‎های آن در دنیاست؛ هرکس به شاخه ای از آن دست اندازد، به بهشت داخل شده است.» (عیون اخبار الرضا، ج2، ص12)

وقت فراموش شده ها

سفر یک پیشنهاد جذاب برای روزهای آغازین سال است. سفر که راهی برای سلامتی دانسته شده و پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) فرمودند: «سَافِرُوا تَصِحُّوا؛ سفر کنید تا سلامت باشید.» (من لا یحضره الفقیه، ج2، ص265) مسافرت می تواند سیاحتی و زیارتی باشد. علاوه بر امام رضا(علیه السلام) می شود سراغ امامزاده ها نیز رفت. کمی هم امامزاده شهر و محل را شناخت. از قلب خود به آنان پُل زد. می شود سراغی از شهدا گرفت، مدافعان حرمی که سال گذشته سر سفره هفت سین حاضر بودند. می توان گذشتگان را یاد کرد.

مطالعه و کتابخوانی، آغاز فعالیت های ورزشی، برنامه ریزی برای ترک گناه یا عادت های بد، کم کردن حضور افراطی در فضای مجازی و خیلی از کارهای خوب دیگر، پیشنهادهایی است که اگر از نوروز آغاز شود؛ می تواند جان ما را تازه کند؛ مانند باران ها و نسیم بهاری.

کلام آخر

تعطیلات نوروز، اوقات فراغت است. فراغتی که خداوند اینگونه درباره آن به پیامبرش توصیه کرده: فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ وَ إِلىَ‏ رَبِّكَ فَارْغَبْ (انشراح، 7و8) پس هنگامیکه فراغت یافتی، به عبادت بکوش و به سوی پروردگارت رو کن.» و چه خوب است این برنامه، تمرینی برای تمام روزهای ما باشد و هر روز ما را عید کند.

اشتراک گذاری


مطالب مرتبط

حسنك و مهمان های ناخوانده

گفت: «بع... بع... بع... بع...» بره پشمالو «من علف می خواهم حسنك، شامم كو؟»

مهمان ناخوانده شبِ عروسی

روزترین شبِ زندگی اش نزدیک می شد. خودش را به سرعت، برای آن «بهترین شب» آماده می کرد. یک «دختر» است و یک «شب عروسی». مگر چند بار اتفاق می افتد؟!

باران بعثت بر كویر خلقت

آسمان بود. و «حرا» و جبرئیل و زمین مكه. جهانی بود وگوشه ی غاری.

صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

طبیعت با بهار طراوت می یابد و معنویت با بهار رمضان اوج می گیرد. بهار طبیعت با نوروز آغاز می شود و بهار معنویت با ماه رمضان.

اعمال غدیر

عید غدیرخم، با نصب امیرالمؤمنین حضرت امام علی (علیه السلام) به ولایت و امامت روز تکمیل دین اسلام و بزرگترین عید اسلامی است. قرآن کریم یک تعبیر دقیق و خیلی عمیقی راجع به غدیر فرموده است

زیباترین عیدی در زیباترین عید

وقتی چیزی توی دلم بیفتد، وقتی چیزی فکر مرا مشغول کند اگر راه حل نیابم دیوانه می شوم گاه تا سر حد جنون پیش می روم، تا سر حد شکستن، و این بار ...

عید زیبای بندگی

روز عید فطر روز عید زیبایی های معنوی است. عیدی که زمین و زمان غرق در شادی و سور است و ساکنان زمین و کسانی که این لیاقت را یافتند تا بتوانند یک ماه، زیبایی های بندگی معبود را درک کنند اینک به شکرانه این بندگی زیبا، جشنی با شکوه به پا کنند...

عید فطر؛ جشن عبودیّت

شاید هیچ فرصتى براى یك محاسبه همه جانبه و خانه‏تكانى اساسى و بازنگرى در خود و جامعه، مناسبتر از «ماه رمضان» نباشد.

جود و جبروت

«أللّهُمَّ أهْلَ الکِبریآء وَالعَظَمَة وأهلَ الجُودِ وَالجَبَروتِ وَأهلَ العَفْوِ وَالرَّحْمَة...».

عید قربان در آیات و روایات

کنگره حج اجتماع عظیم جهانی و عظیم ترین گردهمایی مسلمانان سراسر جهان است. این گردهمایی یکی از شعائر بزرگ اسلامی است که درخشش ویژه ای در تاریخ اسلام داشته و نقش محوری در وحدت و انسجام دنیای اسلام دارد .

از تغییر دکوراسیون تا خرج های پرطمطراق نوروزی

می رسد بوی بهار! و زندگی، مصرّانه، نیازی شدید به تحوّل را می طلبد. چرا که نه؟! باید تغییر کرد، باید نو شد؛ کهنگی ها را دور ریخت و به جای آن، لباسی نو پوشید؛ امّا...

کی نوروز شیعه شد

نوروز یا روز نو، در همه تقاویم، در همه دوره‏ها و در میان همه فرهنگها، با اسامى گوناگون مطرح بوده و هست. گردش زمین به دور خورشید و پدید آمدن روز و شب و فصول سال و نیز حركت ماه بر گرد زمین، بشر را به محاسبه واداشته و به طور طبیعى تقویم را پدید آورده است. آغاز هر سال، شروع جدیدى است كه خود به نوعى انسان را با احساسى تازه و تولدى نو به حركت در مى‏آورد.

زینتی که در نوروز به آن توجه خاص می شود

درباره نحوه پوشش و لباس انسان در آیات مختلفی از قرآن مطالبی ذکر شده است. برخی از این آیات را بیان نموده و درباره آنها توضیحاتی ارائه می کنیم: "قُلْ مَنْ حَرَّمَ زینَةَ اللَّهِ الَّتی‏ أَخْرَجَ لِعِبادِه‏..." (بگو چه کسی زینت های خدا را که برای مردم خارج کرد، حرام کرد؟...)

نوری که از افق حرا طلوع کرد

در ایام اللّه عید بزرگ مبعث، گذشته از جشن و سرور مهم ترین وظیفه، شناخت روح و پیام بعثت است. روح بعثت را در همان نخستین آیاتی که بر پیامبر(ص) نازل شد باید جستجو نمود و از کلیت آن طرح و برنامه سیادت و سعادت بشر را مهندسی کرد.

اول شوال

واژه «عید» در اصل از فعل عادَ (عَوَدَ) یَعودُ اشتقاق یافته و به معنای «بازگشت» است. واژه عید تنها یک بار در قرآن به کار رفته است:

عید فطر ماه پیروزی بر طاغوت نفس

واژه «عید» از ریشه عود گرفته شده و به معنای بازگشت است، و واژه «فطر» از فطرت گرفته شده و به معنای سرشت است. بنابراین عید فطر; یعنی بازگشت به فطرت و سرشت.

عید شکست شیطان

عید قربان، روز بزرگ آزمون بندگی و یکتاپرستی، روز شکست بزرگِ شیطان، روز ایثار و از خود گذشتگی، روز نجابت، وقار و ایثار اسماعیل و پیروزی ابراهیم و اسماعیل در امتحان بزرگ الهی، روز رمی در جمرات و غلبه بر شیطان بزرگ و همه شیاطین درون و روز صلابت و مقاومت است. عید قربان، یعنی عید رهیدگی و آزادی از اسارت نفس و اباطیل، به سوی شکوفایی ایمان و یقین، و رهایی از ذلت وابستگی ها و هر آنچه غیر خدایی و گمراه کننده باشد.

عید سعید قربان آزمونی بزرگ

اگر ابراهیم، خلیل اللّه گشت، از آن رو بود که در مقام دوستی و محبت به خدا، از هر چه داشت، حتی از جوانی اش گذشت.

از عید خون تا عید خدا

عید خون همان «عید اضحی»، به معنی قربانی کردن است. در سرزمین مِنی با قربانی گوسفند، «مَنْ» به «ما» تبدیل می شود؛ زیرا فلسفه عمل حج گذار و قربانی کننده این است که او با تمسک به حقیقت «ورع» گلوی دیوِ طمع را می برد

نوروز؛

نوروز؛ فرصت ها و مراقبت ها

از عید خون تا عید خدا

عید خون همان «عید اضحی»، به معنی قربانی کردن است.

بزرگترین عید اسلامی

اللهم فکما جعلته عیدک الاکبر و سمیته فی السماء یوم العهد المعهود و فی الارض یوم المیثاق الماخوذ و الجمع المسؤول (1) صل علی محمد و آل محمد و اقرر به عیوننا.

شهید بهشتی، اسطوره ایثار و مقاومت

در هر عصر و نسلی، پرتو مشعشع ستارگانی از تبار خورشیدیان، هدایتگر گمرهانی می شود و قلم شیوا و زبان مرهم گونه شان، غبار جهل و غفلت را از چهره آنان می زداید

خصایص درس آموزِ شهید بهشتی

یکی از ویژگی های بارز آیة الله بهشتی، توجه فراوان به نماز بود. هیچ گاه چیزی نمی توانست ایشان را از نماز اول وقت باز دارد. هنگام نماز، کارها را رها می ساخت و به سوی تکلم با خدا می شتافت و اگر چنانچه جلسه ای بود و موقع نماز فرامی رسید یادآوری می کرد که موقع نماز است. برای عبادت خدا خودمان را آماده کنیم.

شهید بهشتی؛ مبتکر و نوآور

حرکت در سمت و سوی پیدایش جریان انقلاب و انقلابی، نیازمند انسان های توانا، متعهد و مخلص است. موجی که با نهضت حسینی حضرت امام خمینی(ره) در کشور پدید آمد

اندیشه های یک "ملت"

شهید بهشتی، تنها فرزند پسر خانواده بوده و دو خواهر داشت. در سال 1311، تحصیلات خود را در سن چهار سالگی در خانه شروع کرد

بحث های داغ در دید و بازدیدهای نوروزی

آداب میهمانی از جمله مباحث اخلاقی و اجتماعی است که در دین اسلام با جزئیّات خاصّی مورد توجّه قرار گرفته است. یکی از آنها، شیوه سخن گفتن و شنیدن است. با توجّه به اینکه طبیعتاً در جمع های خودمانی افراد با سلیقه ها و اعتقادات گوناگون حضور دارند، شایسته است که انسان، بهترین شیوه برخورد با نظرات مخالف را بداند تا شیرینی دیدار را با تلخی عصبانیّت مبادله نکند. به همین منظور در این نوشتار، شیوه برخورد با نظرات مخالف دیگران را از دیدگاه قرآن و دین اسلام مورد بررسی قرار می دهیم.

بحث های داغ در دید و بازدیدهای نوروزی

آداب میهمانی از جمله مباحث اخلاقی و اجتماعی است که در دین اسلام با جزئیّات خاصّی مورد توجّه قرار گرفته است. یکی از آنها، شیوه سخن گفتن و شنیدن است. با توجّه به اینکه طبیعتاً در جمع های خودمانی افراد با سلیقه ها و اعتقادات گوناگون حضور دارند، شایسته است که انسان، بهترین شیوه برخورد با نظرات مخالف را بداند تا شیرینی دیدار را با تلخی عصبانیّت مبادله نکند. به همین منظور در این نوشتار، شیوه برخورد با نظرات مخالف دیگران را از دیدگاه قرآن و دین اسلام مورد بررسی قرار می دهیم.